Νόμιζες πως τον έρωτα της σου χάρισε απλά για να περνάει καλά;
Στον χάρισε γιατί ήταν φτιαγμένη για εσένα.
Δίχως αυτό να σημαίνει πως και εσύ ήσουν για εκείνη.
Σε αγκάλιασε τρυφερά με μιαν αγκαλιά που ήξερε τι σημαίνει
γιατί δεν την είχε ποτέ της και την λαχταρούσε.
Σε φίλησε με όλο το κόκκινο του πάθους, ή όλο ή τίποτα.
Και όταν το χάδι της απαλά ταξιδέψε στο κορμί σου
δεν ένιωσες πως το δικό της κορμί δεν ένιωσε ποτέ τέτοιο χάδι
και για αυτό στο προσέφερε.
Σε ξεχώρισε από πολλούς όταν είχε όρκο δώσει
πως δεν θα βάλει κανέναν στην ζωή της πια.
Όταν είχε κλειδώσει την καρδιά της
και δεν θυμόταν καν που είχε πετάξει το κλειδί.
Μα όταν φάνηκες έτρεξε μανιασμένη να το βρει να στο δώσει.
Να στο δώσει για να πάρεις ότι χρειαζόσουν.
Εσύ και όχι Εκείνη....
Μα τι νόμιζες κουτέ;
Πως τάχα να σε κατακτήσει είχε σκοπό; Όχι!!
Σκοπό είχε να την κατακτήσεις και να σε αγαπήσει.
Να σου χαρίσει την ψυχή της για να σε δει χορτάτο από αγάπη.
Χορτάτο από έρωτα και να σε ταξιδέψει.
Αυτό είναι ο έρωτας για εκείνη.
Αυτό και η αγάπη.
προσφορά δίχως αντάλλαγμα.
Είναι παράξενη, διαφέρει και αυτό είναι το ελάττωμα της.
Αυτό είναι που δεν θα αλλάξει ποτέ όμως
γιατί είναι ευχαριστημένη μέσα στον πόνο της.
Ευχαριστημένη γιατί δεν είναι όμοια με τους άλλους.
Τώρα λοιπόν μπορείς να φύγεις αν δεν το ένιωσες.
Αν σε κούρασε...
Αν σε τρόμαξε...
Γιατί εκείνη ήθελε μόνο να χαίρεσαι κοντά της όχι να πνίγεσαι.
Να γεμίζεις από εκείνη και όχι να αδειάζεις.
Αν δεν το μπορεί να το κάνει αυτό γιατί να είσαι μαζί της;
Δεν ζητιανεύει αγάπη.
Φύγε δεν έχεις καμία υποχρέωση απέναντι της
και αν δεν μπορείς να το κάνεις δώσε της ένα σημάδι
ώστε να φύγει εκείνη για εσένα.
Tόσο σε αγαπά.
Τόσο ώστε να σε ελευθερώσει από την αγάπη της.
Τι κουτός που είσαι...
Δεν αγαπάνε όλες οι γυναίκες για να τις αγαπήσουν.
Υπάρχουν και κάποιες που αγαπάνε για την αγάπη και μόνο.
Που ερωτεύονται για να χαρίζουν ζωή
και να ζουν και αυτές μέσα σε αυτήν την ζωή.
-Ειρηάννα Γιαλιτάκη-
